ben hiç kırmadım.
eskiden fakirliğinde bir adabı vardı. fakirim ama gururluyum. hani gülmek devrimci bir eylemdir deniliyor ya eskiden ceplerinde parası olmayanlar gülerdi. kahkahaları bizim damdan duyulurdu. erken saatler de tütün kırmaktan gelirler, kahvaltılarını büyük bir neşe içinde yaparlarken devreye ben girerdim. tütün dizerdim. büyük tütün yapraklarını bana verirken, boyumuz küçük ama yüreği büyük adamların yanında bende büyürdüm.
biz büyürken, onlar küçülmüş. koca koca fabrikalara müdür olmuşlar. devrimciliklerinin kanıtı olan o gülümsemelerini kaybetmişler. ayak üstü konuştuğumuz konu para oldu. ne kadar alıyormuşum, emekli olursam ne kadar alacakmışım. kendileri ne kadar alıyormuş. üzüldüm be. örnek alarak büyüdüğüm adamları kaybetmişim.
ben hep dizdim..

2 yorum:
Artık insanlar kavga ederken "sen kaç paralık adamsın be" diyerek kavga ediyorlar.....
tartarak kavga ediyorlar bir de.
zengin ise sıvışıyorlar.
Yorum Gönder