izban kültürü

Senede bir iki kez girip yazılarını toptan okuduğum bloglar var.

İyi, hoş da bakıyorum adamın- kadının tarzında, dokunduğu şeylerde zerre değişme olmamış. İşte bu yüzden iki üç yazısından sonra bırakıyorum. Ta ki bir daha hatırlayıncaya kadar... Hepimizin bir üslübu var tamam da azıcık başka türlü yazsan, hep aynı naif, duygusal, romantik, çok  üzülmüş, çok düşünmüş, çok bilmiş ama artık çok da tınmamış takılınmasa...

Hep aynı mükemmellik. Evet, sanırım beni rahatsız eden ilk şey çok mükemmel görünmesi, özenilmiş ama hiç de özenilmemiş havası verilmiş imajı yaratması içten içe... hep aynı ince duyarlıklar...

Kıskanıyorumdur belki de? 

Biz de biliyoruz, biz de öyleyiz ama yazmıyoruz kardeşim tribi mi? Sanmam.

Ben daha çok okuduklarıma profesyonel gözle bakmaya alıştım; belki de bundan. Yani profesyonel okur gibi. O bloğu açtığımda yeni, değişik bir şey bulmak istiyorum, tıpkı kitapçıda yeni bir kitap seçerken ki gibi... fazla abartıyorum galiba.

Ya da klişeyle burun buruna giden böyle duyarlıklı yazıların gerçek hayatta çok satan bir popülerliğe tekabül ettiğini düşünmemden mi? Fakat ara sıra yokladığım bu blogların kimisi çok popüler kimisi değil.

Çok üstürublu bir yazı oldu bu. kızmadan , küfretmeden...

İzban kültürünü almş biri olarak, saygı duyuyoruz,..